Pokonać alzheimera

Emerytura policyjna to jeden z najbardziej dyskutowanych tematów w polskim systemie zabezpieczeń społecznych. Funkcjonariusze Policji podlegają odrębnym zasadom emerytalnym, które znacząco różnią się od systemu powszechnego — a pytanie o to, w jakim wieku policjant przechodzi na emeryturę, ma zaskakująco nieoczywistą odpowiedź. Od 1 stycznia 2025 roku obowiązują ponadto istotne zmiany dające części mundurowych prawo wyboru między dwoma wariantami naliczania świadczenia.

Z artykułu dowiesz się:

  1. W artykule wyjaśniamy, dlaczego wiek policjanta nie decyduje o prawie do emerytury — i co tak naprawdę się liczy.
  2. Porównujemy dwa systemy emerytalne (15-letni i 25-letni) oraz nowe prawo wyboru, które weszło w życie w 2025 roku.
  3. Pokazujemy konkretne kwoty i wyliczenia, w tym przykładowe emerytury po waloryzacji 2026 oraz zasady dorabiania.
  4. Podpowiadamy, kiedy najlepiej przejść na emeryturę, jak zoptymalizować moment odejścia i czy policjant może uzyskać drugie świadczenie z ZUS.

Posłuchaj również w formie audycji / podcastu:

Spis treści

Emerytura policyjna – co to jest i czym różni się od powszechnego systemu?

Emerytura policyjna to świadczenie przysługujące funkcjonariuszom służb mundurowych, którego zasady reguluje odrębny akt prawny — nie powszechna ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, lecz specjalna ustawa z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Ten model nazywany jest zaopatrzeniowym, co odróżnia go od modelu składkowego obowiązującego w ZUS.

Różnice między emeryturą policyjną a powszechną są fundamentalne. W systemie powszechnym kluczowe znaczenie ma wiek — 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. W systemie mundurowym decyduje wyłącznie staż służby, a wiek funkcjonariusza jest nieistotny. W praktyce oznacza to, że policjant, który rozpoczął służbę w wieku 22 lat, może teoretycznie uzyskać prawo do emerytury już przed czterdziestką — oczywiście pod warunkiem spełnienia wymagań stażowych.

Kolejna istotna różnica dotyczy sposobu naliczania. W systemie powszechnym emerytura zależy od sumy zgromadzonych składek i średniego dalszego trwania życia. W systemie mundurowym jest naliczana procentowo od podstawy wymiaru, czyli od uposażenia funkcjonariusza. To sprawia, że emerytury mundurowe bywają proporcjonalnie wyższe niż powszechne, choć — jak zobaczymy dalej — ich wysokość zależy od wielu czynników.

Emerytura policyjna to świadczenie przysługujące funkcjonariuszom służb mundurowych, którego zasady reguluje odrębny akt prawny — nie powszechna ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, lecz specjalna ustawa z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy.

Podstawa prawna – ustawa zaopatrzeniowa z 1994 roku

Fundamentem prawnym emerytury policyjnej jest ustawa z 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. 2024 poz. 1121). Kluczowe zmiany wprowadziły kolejne nowelizacje — z 11 maja 2012 roku (reforma systemu emerytalnego dla nowych funkcjonariuszy) oraz z 1 lipca 2019 roku (zniesienie wymogu ukończenia 55 lat).

Organem odpowiedzialnym za ustalanie i wypłatę emerytur policyjnych jest Zakład Emerytalno-Rentowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (ZER MSWiA), który pełni funkcję analogiczną do ZUS, ale wyłącznie dla mundurowych podlegających MSWiA.

Kogo obejmuje emerytura policyjna? Nie tylko policjantów

Wbrew nazwie emerytura policyjna nie dotyczy wyłącznie funkcjonariuszy Policji. System ten obejmuje znacznie szerszą grupę zawodową, w tym funkcjonariuszy Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Ochrony Państwa, ABW, AW, CBA, SKW, SWW, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej oraz Straży Marszałkowskiej. W Polsce mieszka około 100 tysięcy emerytowanych funkcjonariuszy objętych tym systemem, co czyni go jednym z największych odrębnych systemów emerytalnych w kraju.

Co istotne, podobne — choć nie identyczne — zasady obowiązują żołnierzy zawodowych, których emerytury reguluje odrębna ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy. Istnieją też inne grupy zawodowe korzystające ze szczególnych zasad emerytalnych w ramach ZUS, między innymi górnicy, nauczyciele, pracownicy kolei oraz niektórzy artyści i twórcy.

Policjant – w jakim wieku na emeryturę? Odpowiedź może zaskoczyć

To pytanie pojawia się najczęściej w wyszukiwarkach — i jednocześnie opiera się na fałszywym założeniu. Wiek emerytalny policjanta w klasycznym tego słowa rozumieniu po prostu nie istnieje. Nie ma magicznej granicy 55, 60 czy 65 lat, po przekroczeniu której policjant automatycznie przechodzi na emeryturę.

Dlaczego wiek nie ma znaczenia – liczy się staż

Prawo do emerytury policyjnej ustalane jest wyłącznie na wniosek funkcjonariusza i nie zależy od jego wieku, a od lat stażu służby. Jedynym warunkiem, który musi być spełniony w dniu zwolnienia ze służby, jest posiadanie wymaganego stażu. To fundamentalna zasada obowiązująca w polskim systemie mundurowym i zarazem element, który budzi najwięcej kontrowersji w debacie publicznej.

W praktyce oznacza to, że policjant może przejść na emeryturę mając 35, 40 czy 50 lat — o ile posiada odpowiedni staż. Może też służyć znacznie dłużej, podwyższając swoje przyszłe świadczenie z każdym kolejnym rokiem. To indywidualna decyzja, która — jak podkreśla Dyrektor ZER MSWiA Magdalena Bednarz — ma wpływ nie tylko na samego funkcjonariusza, ale także na funkcjonowanie jego rodziny i jej zabezpieczenie materialne.

Warto jednak zaznaczyć, że historycznie wiek 55 lat odgrywał pewną rolę. Funkcjonariusze przyjęci do służby po 31 grudnia 2012 roku pierwotnie musieli ukończyć 55 lat i odsłużyć 25 lat, aby nabyć prawo do emerytury. Wymóg wiekowy został jednak zniesiony ustawą z 2019 roku, co było jednym z kluczowych postulatów związków zawodowych.

W praktyce oznacza to, że policjant może przejść na emeryturę mając 35, 40 czy 50 lat — o ile posiada odpowiedni staż. Może też służyć znacznie dłużej, podwyższając swoje przyszłe świadczenie z każdym kolejnym rokiem.

Data graniczna: 1 stycznia 2013 roku

Kluczem do zrozumienia całego systemu emerytur policyjnych jest jedna data — 1 stycznia 2013 roku. To ona dzieli funkcjonariuszy na dwie grupy z diametralnie różnymi uprawnieniami emerytalnymi. Wszystko zależy od tego, kiedy policjant został po raz pierwszy przyjęty do służby.

Funkcjonariusze przyjęci przed 1 stycznia 2013 roku podlegają tzw. staremu systemowi i nabywają uprawnienia emerytalne po 15 latach służby. Funkcjonariusze przyjęci od 1 stycznia 2013 roku podlegają nowemu systemowi i nabywają uprawnienia emerytalne dopiero po 25 latach służby. Różnica jest więc ogromna i wynosi aż 10 lat dodatkowej służby.

System 15-letni – zasady dla funkcjonariuszy przyjętych przed 2013 rokiem

System 15-letni to rozwiązanie, które przez lata było synonimem mundurowej emerytury i jednocześnie przedmiotem gorących debat publicznych. Umożliwia on przejście na emeryturę po stosunkowo krótkim okresie służby, co było uzasadniane specyfiką pracy w formacjach mundurowych — obciążeniem psychicznym, fizycznym i ryzykiem związanym z zagrożeniem życia.

Kto zachowuje prawo do emerytury po 15 latach?

Prawo do emerytury po 15 latach służby zachowują wszyscy funkcjonariusze, którzy zostali przyjęci po raz pierwszy do służby przed 1 stycznia 2013 roku. Co kluczowe — to uprawnienie pozostaje aktualne nawet po zmianach, które weszły w życie od 2025 roku. Dotychczasowe zasady obliczania policyjnych emerytur nadal obowiązują, co potwierdza oficjalny komunikat ZER MSWiA.

W praktyce oznacza to, że funkcjonariusz, który rozpoczął służbę np. w 2010 roku, nadal może przejść na emeryturę po przepracowaniu 15 lat — czyli najwcześniej w 2025 roku. Nie musi czekać na osiągnięcie jakiegokolwiek wieku ani wypracowanie 25 lat stażu.

Co wlicza się do stażu służby?

Do wymaganego stażu zalicza się nie tylko okres służby w Policji, ale również tzw. okresy równorzędne ze służbą. Najważniejszym z nich jest zasadnicza służba wojskowa — jeśli funkcjonariusz przed przyjęciem do Policji odbył służbę wojskową, okres ten jest traktowany jako część stażu mundurowego. Istotna uwaga: datą decydującą o przynależności do „starego” systemu jest data pierwszego przyjęcia do tzw. służby zawodowej, nie do służby zasadniczej.

Za równorzędne ze służbą uznaje się także okresy pracy w Urzędzie Ochrony Państwa, Biurze Ochrony Rządu oraz w formacjach, które zostały przekształcone lub zlikwidowane. Dokładny wykaz zawiera art. 13 ustawy zaopatrzeniowej.

System 25-letni – nowe zasady dla funkcjonariuszy od 2013 roku

Reforma systemu emerytur mundurowych z 2012 roku wprowadziła zasadniczą zmianę dla nowych funkcjonariuszy. Osoby przyjęte do służby po raz pierwszy po 31 grudnia 2012 roku podlegają systemowi, w którym prawo do emerytury nabywa się dopiero po 25 latach służby. To rozwiązanie, choć kontrowersyjne, miało na celu zbliżenie systemu mundurowego do powszechnego i zapewnienie długoterminowej stabilności finansowej.

Zniesienie wymogu ukończenia 55 lat – zmiana z 2019 roku

Początkowo system 25-letni zawierał dodatkowy warunek — funkcjonariusz musiał nie tylko odsłużyć 25 lat, ale też ukończyć 55 rok życia. Ten podwójny wymóg oznaczał, że osoba przyjęta do służby w wieku 25 lat mogłaby przejść na emeryturę najwcześniej w wieku 55 lat, nawet jeśli swoje 25 lat stażu wypracowałaby już w wieku 50 lat.

Na skutek porozumienia podpisanego 8 listopada 2018 roku między MSWiA a związkami zawodowymi, wprowadzono zmianę znoszącą wymóg ukończenia 55 lat. Nowelizacja weszła w życie 1 lipca 2019 roku i objęła funkcjonariuszy przyjętych po 31 grudnia 2012 roku. Od tego momentu jedynym warunkiem jest posiadanie 25 lat służby, bez żadnych ograniczeń wiekowych.

Prawo wyboru od 1 stycznia 2025 roku – kluczowa zmiana

Od 1 stycznia 2025 roku obowiązują przepisy, które wprowadzają dodatkowe uprawnienia dla funkcjonariuszy przyjętych do służby przed 2013 rokiem. To rozwiązanie, które może istotnie wpłynąć na wysokość przyszłego świadczenia emerytalnego, dlatego warto je dobrze zrozumieć.

Kto może wybierać między starym a nowym systemem?

Prawo wyboru przysługuje funkcjonariuszom, którzy spełniają łącznie dwa warunki: zostali przyjęci po raz pierwszy do służby przed 1 stycznia 2013 roku oraz po 1 stycznia 2025 roku osiągnęli co najmniej 25 lat stażu służby. Ta grupa funkcjonariuszy może zdecydować, czy ich emerytura zostanie obliczona na dotychczasowych zasadach (wariant 40% + 2,6%) czy na nowych zasadach (wariant 60% + 3%) — identycznych jak dla funkcjonariuszy przyjętych po 2012 roku.

Oświadczenie o wyborze nowego sposobu obliczania należy złożyć do organu emerytalnego najpóźniej w dniu złożenia wniosku o ustalenie prawa do emerytury. Decyzja ta jest istotna, ponieważ w zależności od indywidualnej sytuacji jeden lub drugi wariant może okazać się korzystniejszy.

Jak podjąć decyzję – kiedy stary wariant, a kiedy nowy?

Wybór między wariantami nie jest oczywisty i zależy od indywidualnych okoliczności. Generalnie stary wariant (40% + 2,6%) może być korzystniejszy dla osób z krótszym stażem — np. tych, które odchodzą ze służby po 20-22 latach. W takim przypadku naliczanie od 15. roku z wyższym procentem bazowym może dać wyższy wynik. Z kolei nowy wariant (60% + 3%) premiuje funkcjonariuszy z dłuższym stażem, ponieważ punkt startowy jest znacznie wyższy — 60% zamiast 40% — a za każdy dodatkowy rok przyznawane jest aż 3% zamiast 2,6%.

Przed podjęciem decyzji warto skorzystać z kalkulatora emerytalnego dostępnego na stronie ZER MSWiA (www.gov.pl/zermswia), który pozwala na wstępne porównanie obu wariantów. Funkcjonariusze mogą też złożyć wniosek o ustalenie wysługi emerytalnej jeszcze przed planowanym zwolnieniem ze służby, aby mieć pełny obraz sytuacji.

Ile wynosi emerytura policyjna? Wariant 40% + 2,6%

W wariancie obowiązującym dla systemu 15-letniego emerytura wynosi 40% podstawy wymiaru za pierwsze 15 lat służby. Za każdy kolejny rok służby powyżej 15 lat emerytura wzrasta o 2,6% podstawy wymiaru. Podstawą wymiaru jest uposażenie należne funkcjonariuszowi na ostatnim zajmowanym stanowisku w ostatnim miesiącu pełnionej służby.

Przykładowe wyliczenia dla różnych lat służby

Przyjmijmy, że podstawa wymiaru emerytury wynosi 8 000 zł brutto (orientacyjne przeciętne uposażenie). Oto jak kształtuje się emerytura w zależności od stażu:

Po 15 latach służby: 40% × 8 000 zł = 3 200 zł brutto. Po 20 latach służby: 40% + (5 × 2,6%) = 53% × 8 000 zł = 4 240 zł brutto. Po 25 latach służby: 40% + (10 × 2,6%) = 66% × 8 000 zł = 5 280 zł brutto. Po 30 latach służby: 40% + (15 × 2,6%) = 75% × 8 000 zł = 6 000 zł brutto (osiągnięty limit).

Jak widać, każdy dodatkowy rok służby powyżej 15 lat przynosi wymierny wzrost emerytury. Warto pamiętać, że po 30 latach służby w tym wariancie funkcjonariusz osiąga górną granicę — emerytura nie może przekroczyć 75% podstawy wymiaru.

W wariancie obowiązującym dla systemu 15-letniego emerytura wynosi 40% podstawy wymiaru za pierwsze 15 lat służby. Za każdy kolejny rok służby powyżej 15 lat emerytura wzrasta o 2,6% podstawy wymiaru.

Wariant 60% + 3% – nowy sposób obliczania

W wariancie obowiązującym dla systemu 25-letniego (oraz dostępnym od 2025 roku dla „starych” funkcjonariuszy z odpowiednim stażem) emerytura wynosi 60% podstawy wymiaru za 25 lat służby. Za każdy kolejny rok powyżej 25 lat emerytura rośnie o 3% podstawy wymiaru. Istotna różnica: podstawa wymiaru jest tu obliczana ze średniego uposażenia z wybranych przez funkcjonariusza 10 kolejnych lat kalendarzowych służby, co daje większą elastyczność.

Tabela porównawcza obu wariantów

Staż służby Wariant 40% + 2,6% Wariant 60% + 3% Korzystniejszy
15 lat 40,0% brak uprawnień stary
20 lat 53,0% brak uprawnień stary
25 lat 66,0% 60,0% stary
27 lat 71,2% 66,0% stary
28 lat 73,8% 69,0% stary
29 lat 75,0% (limit) 72,0% stary
30 lat 75,0% (limit) 75,0% (limit) identyczne

Z tabeli wynika, że wariant 40% + 2,6% jest matematycznie korzystniejszy dla niemal każdego stażu poniżej 30 lat. Jednak to nie wszystko — nowy wariant bazuje na średnim uposażeniu z wybranych 10 lat (a nie z ostatniego miesiąca), co może dać wyższą podstawę, jeśli funkcjonariusz w ostatnich latach służby obejmował wyższe stanowiska. Dlatego decyzja wymaga indywidualnej analizy, a nie prostego porównania procentów.

Podwyższenie emerytury policyjnej – za co przysługuje więcej?

Emerytura policyjna może zostać podwyższona o dodatkowe procenty w przypadku pełnienia służby w szczególnych warunkach. To element, o którym wielu funkcjonariuszy nie pamięta lub którego nie wykorzystuje w pełni.

Służba w warunkach zagrożenia życia i zdrowia

Ustawa zaopatrzeniowa przewiduje podwyższenie emerytury o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Dotyczy to między innymi służby patrolowej w niebezpiecznych rejonach, interwencji wobec osób niebezpiecznych czy udziału w operacjach specjalnych.

Wyższe podwyższenia przysługują za służbę w bardziej wyspecjalizowanych formacjach. Emerytura rośnie o 1% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w składzie personelu latającego na samolotach i śmigłowcach, w składzie załóg nawodnych jednostek pływających, w charakterze skoczków spadochronowych i saperów. Najwyższy bonus — 2% podstawy wymiaru za każdy rok — przysługuje za służbę bezpośrednio w charakterze nurków i płetwonurków oraz w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Ponadto za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby na froncie w czasie wojny oraz w strefie działań wojennych emerytura wzrasta o 0,5% podstawy wymiaru.

Inwalidztwo związane ze służbą – dodatkowe 15%

Funkcjonariusz, u którego stwierdzono inwalidztwo pozostające w związku ze służbą, ma prawo do podwyższenia emerytury o 15% podstawy wymiaru. W takim przypadku maksymalna kwota emerytury może wynieść nawet 80% podstawy wymiaru — czyli o 5 punktów procentowych więcej niż standardowy limit 75%.

Maksymalna i minimalna kwota emerytury policyjnej

Emerytura policyjna podlega ograniczeniom zarówno z góry, jak i z dołu. Górna granica wynosi 75% podstawy wymiaru (lub 80% w przypadku inwalidztwa związanego ze służbą). Oznacza to, że nawet przy bardzo długim stażu i licznych dodatkach emerytura nie przekroczy tej wartości procentowej — choć oczywiście kwota bezwzględna będzie zależeć od wysokości uposażenia stanowiącego podstawę.

Z drugiej strony emerytura policyjna nie może być niższa od najniższej emerytury obowiązującej w systemie powszechnym. Od 1 marca 2026 roku najniższa emerytura wynosi ok. 1 978,50 zł brutto po waloryzacji o 5,3%. To gwarancja minimalna, choć w praktyce emerytury policyjne niemal zawsze przekraczają tę kwotę.

Warto dodać, że po osiągnięciu 32 lat wysługi emerytalnej do podstawy wymiaru emerytury wlicza się również pobierane w czasie służby świadczenie za długoletnią służbę, co może istotnie podnieść finalne świadczenie.

Konkretne kwoty emerytur policyjnych – przykłady z 2025/2026

Ile w praktyce wynosi emerytura policjanta? Kwoty różnią się znacznie w zależności od stanowiska, stażu i jednostki, w której służył funkcjonariusz. Na podstawie dostępnych danych i publikacji prasowych można wskazać orientacyjne przedziały.

Policjant, który przeszedł na emeryturę po ok. 22 latach służby, może otrzymywać świadczenie rzędu 4 700 zł netto miesięcznie. Emerytowany funkcjonariusz z wydziału kryminalnego z dłuższym stażem i wyższym stanowiskiem może liczyć na kwoty w okolicach 6 700–7 000 zł netto. Funkcjonariusze z wieloletnim stażem na stanowiskach kierowniczych osiągają emerytury rzędu 8 000 zł i więcej.

Przeciętna miesięczna emerytura wypłacana przez ZUS z FUS dla służb mundurowych od 1 marca 2025 roku wynosi 3 451,79 zł. Warto jednak pamiętać, że ta kwota obejmuje wszystkie formacje i jest znacznie zaniżona przez emerytury osób z krótszym stażem. Faktyczna przeciętna emerytura mundurowa wypłacana przez ZER MSWiA jest wyższa — dla porównania średnia emerytura wojskowa na koniec 2024 roku wynosiła ponad 6 100 zł brutto.

Emerytura policyjna nie może być niższa od najniższej emerytury obowiązującej w systemie powszechnym. Od 1 marca 2026 roku najniższa emerytura wynosi ok. 1 978,50 zł brutto po waloryzacji o 5,3%. To gwarancja minimalna, choć w praktyce emerytury policyjne niemal zawsze przekraczają tę kwotę.

Waloryzacja emerytur policyjnych w 2026 roku

Emerytury policyjne podlegają corocznej waloryzacji na takich samych zasadach jak emerytury i renty z systemu powszechnego. Waloryzacja następuje 1 marca każdego roku i jest naliczana automatycznie, bez konieczności składania wniosków.

W marcu 2026 roku waloryzacja emerytur i rent wyniosła 5,3%. Wskaźnik ten został obliczony na podstawie średniorocznej inflacji z 2025 roku (ok. 4,2%) oraz 20% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce. Dla porównania — w 2025 roku waloryzacja wyniosła 5,5%, w 2024 roku aż 12,12%, a w 2023 roku rekordowe 14,8%.

Na waloryzację świadczeń emerytalno-rentowych od marca 2026 roku rząd przeznaczył ok. 22 mld zł, a łącznie z trzynastą i czternastą emeryturą budżet zaplanował na ten cel ok. 55 mld zł w skali roku.

Trzynasta i czternasta emerytura – czy przysługują mundurowym?

Tak — emerytowani mundurowi mają prawo zarówno do trzynastej, jak i czternastej emerytury. Trzynastka jest wypłacana w kwietniu w wysokości równej najniższej emeryturze, czyli ok. 1 978,50 zł brutto w 2026 roku. Przysługuje każdemu emerytowi bez względu na wysokość podstawowego świadczenia.

Czternastka jest wypłacana we wrześniu, ale na innych zasadach — pełną kwotę (również równą najniższej emeryturze) otrzymują tylko osoby, których emerytura nie przekracza 2 900 zł brutto. Powyżej tej kwoty działa zasada „złotówka za złotówkę”, a osoby z emeryturą wyższą niż ok. 4 900 zł brutto nie otrzymają czternastki wcale. W praktyce oznacza to, że większość emerytów mundurowych z dłuższym stażem nie kwalifikuje się do czternastej emerytury.

Dorabianie na emeryturze policyjnej – jakie limity?

Emerytowani policjanci mogą podejmować dodatkową pracę zarobkową, co jest powszechną praktyką. Byli mundurowi najczęściej trafiają do agencji ochrony, firm przewozowych lub pełnią rolę ekspertów ds. bezpieczeństwa. Pracodawcy chętnie ich zatrudniają, ponieważ oszczędzają na składkach ZUS. Dorabianie na emeryturze policyjnej jest jednak regulowane i podlega limitom zarobkowym.

Progi zarobkowe 70% i 130% – co się dzieje po przekroczeniu?

Emerytury policyjne podlegają systemowi progów zarobkowych, który różni się od zasad obowiązujących w ZUS. Progi zmieniają się kwartalnie i są publikowane na stronie ZER MSWiA (gov.pl/web/zermswia/progi-zarobkowe2).

Jeśli emeryt mundurowy zarabia do 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, emerytura jest wypłacana w pełnej wysokości. Gdy zarobki przekraczają 70%, ale nie osiągają 130% przeciętnego wynagrodzenia, emerytura zostaje zmniejszona o kwotę przekroczenia, jednak nie więcej niż o 25% świadczenia. Przy zarobkach powyżej 130% przeciętnego wynagrodzenia emerytura ulega automatycznemu zmniejszeniu o 25% — i tu pojawia się kluczowa różnica wobec systemu ZUS. W systemie powszechnym przekroczenie progu 130% oznacza zawieszenie emerytury, natomiast w systemie mundurowym skutkuje jedynie obniżeniem o jedną czwartą. Emerytura policyjna nigdy nie zostaje całkowicie zawieszona z powodu dorabiania.

Kiedy emeryt policyjny może dorabiać bez limitu?

Limity zarobkowe przestają obowiązywać po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego — czyli 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Po przekroczeniu tych progów wiekowych emeryt mundurowy może zarabiać dowolnie dużo bez jakiegokolwiek wpływu na wysokość wypłacanego świadczenia.

Funkcjonariusz zobowiązany jest powiadomić organ emerytalny o podjęciu działalności zarobkowej, o wysokości osiąganego przychodu oraz o każdej zmianie tych okoliczności. Niedopełnienie tego obowiązku może skutkować koniecznością zwrotu nienależnie pobranych kwot.

Służba kontraktowa i powrót do „zwykłej” służby

Od 5 listopada 2024 roku obowiązują nowe przepisy dotyczące emerytów mundurowych podejmujących służbę kontraktową. Po podjęciu przez emeryta policyjnego służby kontraktowej w Policji lub Straży Granicznej jego emerytura nie ulega zawieszeniu ani zmniejszeniu — jest wypłacana w pełnej wysokości niezależnie od uposażenia otrzymywanego za służbę kontraktową. Istotne zastrzeżenie: okres służby kontraktowej nie jest doliczany do wysługi emerytalnej i nie daje prawa do przeliczenia podstawy wymiaru emerytury.

Zupełnie inne zasady obowiązują w przypadku powrotu do „zwykłej” służby lub powołania do zawodowej służby wojskowej. W takim przypadku emerytura ulega zawieszeniu na cały okres pełnienia służby. Po ponownym zwolnieniu emerytura jest przeliczana z uwzględnieniem dodatkowego okresu, a jeśli emeryt pełnił tę służbę nieprzerwanie przez co najmniej 12 miesięcy, może wnioskować o ustalenie nowej podstawy wymiaru uwzględniającej uposażenie z daty ponownego zwolnienia.

Podwójna emerytura – mundurowa i z ZUS

To temat, który budzi coraz większe zainteresowanie wśród funkcjonariuszy odchodzących ze służby w stosunkowo młodym wieku i podejmujących następnie wieloletnią pracę w sektorze cywilnym.

Kiedy policjant może uzyskać drugie świadczenie z FUS?

Funkcjonariusze przyjęci do służby po 31 grudnia 2012 roku są objęci powszechnym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym — składka w wysokości 40% podstawy wymiaru trafia do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego (60 lat kobieta, 65 lat mężczyzna) policjant może uzyskać drugie świadczenie z FUS. Świadczenie to uwzględnia wyłącznie okresy składkowe poza służbą lub „składki policyjne” przeliczone zgodnie z przepisami.

Ważna zasada: nie ma prawa do jednoczesnego pobierania pełnej emerytury mundurowej i pełnej emerytury z FUS. Funkcjonariusz musi wybrać korzystniejsze świadczenie albo zdecydować się na wypłatę części odpowiadającej okresom cywilnym. W praktyce wielu emerytów mundurowych kontynuuje pracę w cywilu po odejściu ze służby, co pozwala budować dodatkowy kapitał w ZUS na przyszłość.

Jak przejść na emeryturę policyjną krok po kroku?

Procedura uzyskania emerytury policyjnej wymaga dopełnienia kilku formalności, które warto znać z wyprzedzeniem.

Dokumenty, wniosek, terminy

Pierwszym krokiem jest złożenie wniosku o ustalenie prawa do emerytury do właściwego organu emerytalnego, którym w przypadku funkcjonariuszy Policji jest ZER MSWiA. Wniosek składa się po podjęciu decyzji o zwolnieniu ze służby — prawo do emerytury nie powstaje automatycznie, lecz wyłącznie na wniosek.

Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o przebiegu służby (wydawane przez komórkę kadrową jednostki), dokumenty potwierdzające okresy równorzędne ze służbą (np. świadectwo służby wojskowej) oraz — jeśli funkcjonariusz ubiega się o podwyższenie emerytury — zaświadczenia o okresach służby w warunkach szczególnych.

Zobacz też:

Decyzja o przyznaniu emerytury powinna zostać wydana nie później niż 60 dni od dnia złożenia wniosku. Warto przed zwolnieniem ze służby złożyć wcześniejszy wniosek o ustalenie wysługi emerytalnej, co pozwala zweryfikować, czy wszystkie okresy służby zostały prawidłowo udokumentowane.

Jeśli funkcjonariusz z grupy sprzed 2013 roku i stażem 25+ lat chce skorzystać z nowego wariantu obliczania emerytury, musi złożyć oświadczenie o wyborze wariantu najpóźniej w dniu złożenia wniosku o ustalenie prawa do emerytury.

Kiedy warto przejść na emeryturę? Optymalizacja momentu odejścia

Wybór momentu odejścia ze służby ma znaczący wpływ na wysokość emerytury. To decyzja, którą warto podejmować świadomie, a nie pod wpływem emocji.

Rola waloryzacji marcowej i nagród rocznych

Wielu funkcjonariuszy celowo planuje odejście ze służby na styczeń lub luty, aby jeszcze przed marcową waloryzacją mieć ustalone prawo do emerytury i skorzystać z podwyżki świadczenia już od marca. Strategia ta jest szczególnie opłacalna w latach z wysoką waloryzacją — w 2024 roku wzrost wyniósł ponad 12%, co przekładało się na odczuwalny skok kwoty emerytury.

Kolejnym elementem optymalizacji jest nagroda roczna, która w Policji jest wypłacana zazwyczaj w pierwszym kwartale roku. Jeśli nagroda roczna wchodzi w skład uposażenia stanowiącego podstawę wymiaru emerytury, moment jej wypłaty może wpłynąć na wysokość świadczenia.

starszy-pan-laptop

Dla funkcjonariuszy korzystających z nowego wariantu (60% + 3%) istotne jest świadome kształtowanie uposażenia w okresie 10 lat kalendarzowych, z których będzie obliczana podstawa. Obejmowanie wyższych stanowisk i korzystanie z płatnych nadgodzin (100% od 2019 roku) w tym okresie może znacząco podnieść przyszłą emeryturę.

Warto też pamiętać o granicy 32 lat wysługi emerytalnej — dopiero po jej osiągnięciu do podstawy wymiaru emerytury dolicza się świadczenie za długoletnią służbę, co może stanowić dodatkowe kilkaset złotych miesięcznie.

Wielu funkcjonariuszy celowo planuje odejście ze służby na styczeń lub luty, aby jeszcze przed marcową waloryzacją mieć ustalone prawo do emerytury i skorzystać z podwyżki świadczenia już od marca.

Emerytury policyjne w innych krajach Europy – porównanie

Polskie rozwiązania emerytalne dla policjantów nie są wyjątkowe na tle Europy — w różnych krajach ustawodawcy przyjmują odmienne podejścia do tej kwestii. W niektórych państwach kluczowy jest wiek, w innych staż, a w jeszcze innych obydwa te warunki łącznie.

W Niemczech policjanci nabywają uprawnienia emerytalne po osiągnięciu określonego wieku, bez konieczności spełnienia warunku stażowego. W Hiszpanii funkcjonariusze przechodzą na obowiązkową emeryturę w wieku 65 lat. W Holandii nie istnieją szczególne regulacje emerytalne dla policjantów — każdy obywatel przechodzi na emeryturę po ukończeniu 65 lat, z możliwością wcześniejszego odejścia po skończeniu 60 lat, otrzymując ok. 80% średniej pensji.

Na drugim biegunie znajdują się kraje, w których — podobnie jak w Polsce — liczą się przede wszystkim lata służby. Na Białorusi wystarczy 20 lat pracy w resorcie spraw wewnętrznych, co czyni ten kraj miejscem, gdzie najszybciej można zostać policyjnym emerytem. W Bułgarii również decyduje staż, a nie wiek. Z kolei w Austrii i Francji oba warunki muszą być spełnione łącznie — w Austrii emerytura policyjna wymaga ukończenia 65 lat i co najmniej 20 lat opłacania składek, co czyni tamtejszy system jednym z najbardziej wymagających w Europie.

Sprawdź miejsca w naszej bazie:

Na tle tych rozwiązań polski system — z uprawnieniami po 15 lub 25 latach bez wymogu wiekowego — plasuje się jako jeden z bardziej korzystnych dla funkcjonariuszy, choć trwające reformy stopniowo zbliżają go do standardów zachodnioeuropejskich.

Najczęstsze pytania o emeryturę policyjną (FAQ)

Czy policjant musi mieć określony wiek, żeby przejść na emeryturę? Nie. W polskim systemie emerytura policyjna nie zależy od wieku, lecz wyłącznie od stażu służby. Funkcjonariusz może przejść na emeryturę niezależnie od tego, ile ma lat — warunkiem jest odpowiednia liczba lat służby (15 lub 25 w zależności od daty przyjęcia).

Ile lat musi przepracować policjant, żeby dostać emeryturę? Funkcjonariusze przyjęci do służby przed 1 stycznia 2013 roku nabywają prawo do emerytury po 15 latach. Funkcjonariusze przyjęci od 1 stycznia 2013 roku — po 25 latach służby.

Czy zmiana przepisów z 2025 roku oznacza, że wszyscy muszą teraz pracować 25 lat? Nie. Funkcjonariusze z „starego” systemu nadal mogą przejść na emeryturę po 15 latach. Zmiana z 2025 roku daje im jedynie dodatkową możliwość — jeśli osiągną 25 lat stażu, mogą wybrać, czy emerytura będzie liczona na starych czy nowych zasadach.

Czy emerytowany policjant może pracować? Tak, ale obowiązują limity zarobkowe. Do 70% przeciętnego wynagrodzenia — bez wpływu na emeryturę. Między 70% a 130% — zmniejszenie świadczenia. Powyżej 130% — zmniejszenie o 25%. Po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego (60/65 lat) limity nie obowiązują.

Czy policjant może mieć dwie emerytury? Funkcjonariusze przyjęci po 2012 roku odprowadzają składki do ZUS i po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego mogą uzyskać drugie świadczenie z FUS. Nie można jednak pobierać jednocześnie pełnych kwot obu emerytur.

Gdzie złożyć wniosek o emeryturę policyjną? Wniosek składa się do Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA. Dokumenty można złożyć osobiście, listownie lub za pośrednictwem komórki kadrowej jednostki. Decyzja powinna zapaść w ciągu 60 dni.

Co to jest świadczenie za długoletnią służbę i jak wpływa na emeryturę? To dodatek do uposażenia przysługujący w czasie służby. Zostaje wliczony do podstawy wymiaru emerytury dopiero wtedy, gdy funkcjonariusz w dniu zwolnienia posiada co najmniej 32 lata wysługi emerytalnej. Może podnieść emeryturę o kilkaset złotych miesięcznie.

Ile wynosi emerytura policyjna w 2026 roku? Kwoty są bardzo zróżnicowane. Orientacyjnie: po 20-22 latach służby emerytura to ok. 4 500–5 500 zł netto, po 25-30 latach na stanowiskach kierowniczych — 6 000–8 000 zł netto i więcej. Dokładna kwota zależy od stanowiska, stopnia, dodatków i okresu, z którego obliczana jest podstawa.